احتمالا شما هم این عکس را دیدهاید؛ یک هواپیمای جنگی که دیوار صوتی را شکسته، پیرامون آن ابری درست شده است. خیلیها بهغلط خیال میکنند که آن ابر همآن دیوار صوتی است. حتی توضیح پایگاه اطلاع رسانی نیروی هوایی ایالات متحده، منبع اصلی عکس، غلط است. علت فیزیکی این پدیده چیست؟
همه ما با پدیدهی چگالش آشنا هستیم. مثلا وقتی در زمستان نفس میکشیم، بخار آب بهصورت ابر رقیقی از دهان بیرون میآید چون هوای بیرون آنقدر سرد هست که بخار آب موجود در بازدم را به ذرات ریز آب تبدیل میکند. در مورد هواپیما چیزی شبیه هماین رخ میدهد.
عکس زیر تغییرات دما روی هواپیما را نشان میدهد. وقتی هواپیما با سرعتی بالاتر از سرعت صوت حرکت کند، جلوی هواپیما یک موج ضربهای درست میشود که هوا را فشرده و گرم میکند. تا اینجا چیز خاصی رخ نمیدهد. اما وقتی هوا از روی سطوح محدب هواپیما رد میشود، امواج انبساطی در آن قسمتها هوا را آنقدر کمفشار و سرد میکند که یک ابر درست میشود. ولی در ته هواپیما یک موج ضربهای دیگر هست که دوباره هوا را گرم میکند و به این ترتیب آن ابر را از بین میبرد. پس این ابر بهخاطر موج ضربهای نیست، بلکه بهخاطر امواج انبساطی روی قسمتهای محدب سطح هواپیما است.
اما به وجود آمدن اینجور ابرها دو شرط دیگر هم دارد. ۱- هوا باید گرم باشد مثل یک روز تابستانی و ۲- رطوبت هوا نزدیک ۱۰۰٪ باشد مثل نزدیکیهای ساحل دریا. بنابراین شانس شما برای دیدن یک چنین پدیدهای در تهران ناچیز است. درضمن، برای دیدن این پدیده لازم نیست هواپیما دیوار صوتی را بشکند.
تبیان(بخش دانش وفناوری)

اگر چه جاذبه زمین مانع از رسیدن هواپیماهای استاندارد امروزی به فضا میشود و این مساله هواپیماهای عادی را به سطح زمین سنجاق كرده است اما برخی پژوهشگران معتقدند كه هنوز راههایی برای پرواز با هواپیما به فضا وجود دارد.
دانشمندان آژانس فضانوردی آمریكا (ناسا)، اظهار داشتهاند كه هر نوع وسیله نقلیهای را میتوان به مدار فرستاد در صورتی كه با سرعت حدود 7 مایل در ثانیه یا حدود 25 هزار مایل در ساعت حركت كند كه این البته بسیار سریعتر از متوسط سرعت حركت هواپیماهای مسافربری زیر صوتی است.
همچنین كوتاهترین فاصله مستقیم بین زمین و فضا حدود 62 مایل است كه منطقهای است كه مرز زمین پایان یافته و پایینترین مدار فضا آغاز میشود.
این مساله نیز میتواند به بروز مشكلات سوختی منجرشود؛ از این رو برای رسیدن به مدار با این روش، ناسا حدود 520 هزار گالن از ماده مولد فشار راكت و دو بوستر راكت برای بلند كردن یك شاتل فضایی 100 تنی نیاز دارد.
با این حال دانشمندان این سازمان فضایی ادعا میكنند كه راههایی برای رساندن وسایل نقلیه هواپیمایی به فضا وجود دارد و تاكنون چندین شركت فضایی آمریكایی موفق شدهاند كه تا حدودی هر چند اندك به این هدف نزدیكتر شوند.
ساعت یک بامداد 17 ژانویه سال 1991 هشت فروند بالگرد آپاچی از یگان هوانیروز آمریکا واقع در غرب عربستان سعودی رهسپار ماموریت"نورمادی"شدند.هدف اصلی عملیات انهدام دو ایستگاه راداری مهم عراق در فاصله 56 کیلومتری بود.گروه به دو تیم چهار تایی تقسیم شد و به مدت 90 دقیقه در سکوت کامل رادیویی در ارتفاع پایین به پرواز در آمد.درست در ساعت 2:38 بامداد بالگردهای آپاچی 28 موشک هلفایر به سمت دو ایستگاه راداری شلیک کردند و به انهدام آن منجر شد و کریدوری به پهنای 32 کیلومتر ایجاد کرد.5/4 ساعت بعد عملیات"توفان صحرا"شروع شد و بیش از صد فروند هواپیما شروع به حرکت بر فراز عراق کرد.این عملیات را نخستین کاربرد موشک هلفایر می دانند.
هلفایر سامانه ی موشکی هوا به زمین است که دقت و توانایی تخریب بالایی داشته و می تواند برای انهدام اهداف بزرگ و سنگین در حملات هوایی مورد استفاده قرار گیرد.این موشک می تواند از بالگردهای مختلفی همچون AH-64,AH1W,OH-58,UH-60 شلیک شود.
2-معرفی سامانه ی موشک هلفایر
اگر چه سامانه موشکی هلفایر در ابتدا برای استفاده در عملیات ضد تانک طراحی شد اما ادعا شده که برای اهداف دیگر هم کاربرد موفقیت آمیزی داشته است.سامانه ی یاد شده می تواند اهدافی همچون انبار مهمات,رادارها,تجهیزات ارتباطی,ساختمان ها و حتی ناوها کوچکی که با سرعت بالا در حرکتند را به گونه ای موثر از کار انداخته و نابود کند.حتی در صورت نیاز ی تواند نقش موشک هوا به هوا را در بالگردی با سرعت کم یا نزدیک سطح زمین بازی کند.