Welcome to satellite

در نظر آنان که پرواز را نمی فهمند تو هرچقدر اوج بگیری کوچکتر خواهی شد

جديدترين و پيشرفته ترين موشك روسي به خدمت ايران درآمد

موشک مرگبار S-300

روسيه، امروزه رقابت جديدي در توليد تسليحات آغاز كرده و در حال انتقال تكنولوژي آن به ديگر كشورهاست. از جملهء جديدترين اين تهديدات، انتقال تكنولوژي و تعدادي لانچر موشكهاي ضدهوايي بسيار پيشرفتهء S-300PMU به چين است. اين موشك در سازمان ناتو با كد رمزSA-10C Grumble  (سام10) شناخته مي‏شود.
گزارشات مسجل شدهء جاسوسان نظامي ايالات متحده حاكي از آن است كه چين، حداقل 12 سيستم لانچر از اين نوع موشكهاي مرگبار را در نزديكي سواحل تايوان نصب كرده است.
S-300PMU در واقع يكي از سريع‏ترين و مؤثرترين موشكهاي زمين به هواي (SAM) ساخت روسيه به شمار مي‏رود كه منحرف كردن يا از كار انداختنش توسط سيستم‏هاي اغتشاش‏گر، تقريبن غيرممكن است.
SAM مخفف surface-to-air missile
اكنون، ارتش چين، در سرتاسر سواحل منتهي به تايوان، پايگاههاي S-300 خود را مستقر و آمادهء شليك كرده است. تايوان، توانايي بسيار اندكي براي خنثاسازي اين موشكهاي سام در اختيار دارد و اين نيز به دليل در اختيار نداشتن موشكهاي ضدراداري نظير هارم (HARM) مي‏باشد
HARM مخفف High Speed Anti-Radiation Missiles
بدين طريق، در سال 2001، دولت تايوان براي  پرواز جنگنده‏هايش در نيمه‏اي از كشورش دچار مشكل شده و تعداد قابل توجهي از هواپيماهايش را در صورت استفادهء چيني‏ها از اين موشكهاي سام از دست مي‏داد، از اين رو تايوان تصميم گرفت از پرواز جنگنده‏هايش در آن قسمت، صرفنظر كند.

انتقال S-300 به ايران
بدترين موضوع براي پنتاگون، خبر انتقال بي سر و صداي موشكهاي S-300 از سوي روسيه به ايران بوده است.
جهت ايجاد يك دفاع هوايي هوشمند، مقامات روسي با همكاري ايران، دو سيستم S-300PMU را در حومهء تهران مستقر كرده‏اند و نظاميان ايراني هم اكنون در مسكو، مشغول گذراندن دورهء پيشرفته آموزشي اين موشكها مي‏باشند.
بر طبق نظر پنتاگون، فروش اين موشكهاي پيشرفتهء روسي به ايران، معادلات دفاعي منطقهء نفت‏خيز خليج‏فارس را برهم زده است، زيرا هيچ مشابهي براي موشكهاي S-300 در بين متحدين ايالات متحده در منطقه‏ نظير عربستان‏سعودي، كويت، امارات متحده عربي، ژاپن و تايوان موجود نمي‏باشد. ضمنن هيچ جنگنده‏‎اي در جهان وجود ندارد كه بتواند مجهز به سيستمي شود كه اين موشك جديد روسي را از كار بيندازد. بنابراين كاخ سفيد تا زمان پاك شدن ايران از انبار موشكهاي مختلف، (برخلاف دولت كلينتون) بودجهء نظامي خود را كاهش نخواهد داد.

موشك S-300PMU امروزه يكي از بهترين موشكهاي دفاع هوايي روسي به شمار مي‏رود كه مشابه موشك پاتريوت آمريكايي ارزيابي مي‎‏شود هرچند كه قابليتهاي و دقت عمل بسيار بهتري نسبت به آن (پاتريوت) دارد و مي‏تواند بر عليه همهء جنگنده‏هاي موجود ايالات متحده به كار گرفته شده و آنها را ساقط كند. رادار اين موشك، از فاصلهء 250 كيلومتري، جسم پرنده‏اي به ابعاد 25 سانتي‏مترمربع را به راحتي تشخيص مي‏دهد. مقامات عاليرتبهء پنتاگون بارها اذعان كرده‏اند كه آمريكا، امروزه، هيچ وسيله‏اي جهت از كار انداختن موشك مرگبار S-300 در اختيار ندارد.
تحليل‏گران ارشد دفاعي پنتاگون (جيمزتاون و ريچارد فيشر) در جلسهء مقامات عاليرتبهء دفاعي ايالات متحده (به تاريخ 1999) هراس خود را از در اختيار گرفته شدن اين موشكها توسط صربستان و استفادهء آنها بر عليه جنگنده‏هاي ناتو ابراز كرده‏اند:
* «اگر صربها S-300 در اختيارشان قرار گيرد، آنها ديوار دفاعي بسيار متفاوتي خواهند داشت.»
* «استفاده از S-300 بر روي خليج‏فارس، هزينهء نبرد را براي نيروي هوايي كشورهاي عربي، بسيار بالا خواهد برد و عمليات هوايي ايالات متحده را بسيار مشكل‏ساز خواهد كرد.»

واكنش مورد نياز آمريكا
در اين باره، تحليل‏گر ارشد نظامي پنتاگون – جك اسپنسر – مي‏گويد:
«ازدياد اين گونه سلاح‏‎هاي دفاع هوايي پيشرفته، يكي از دلائل توسعهء جنگنده‏هاي پنهان‏كار نظير F-22 مي‏باشد.»
وي اضافه‏ مي‏كند: «اين يكي از دلائلي است كه به ما مي‏گويد چرا به تعداد بيشتري B-2 و موشكهاي كروز بردبلند (جهت انهدام پدافندهاي دوربرد) نياز داريم، زيرا كه با وجود اينها، بمب‏افكن‏هاي قديمي B-52 و B-1 مي‏توانند به سمت اهدافي كه پدافند هوايي قوي دارند پرواز كنند، بدون آنكه مورد هدف واقع شوند.»

موشک R-77

موشك ضدهوايي S-300 فقط يكي از اقلام جديد تسليحاتي روسيه است كه به نمايش عموم درآمده و در معرض فروش گذاشته شده است. سلاح صادراتي ديگر، موشك R-77 ساخت ويمپل است (Vympel) كه در سازمان ناتو با كد رمز AA-12 Adder شناخته مي‏شود. R-77 يك موشك بسيار دقيق هوا به هواي دوربرد كه توسط اغلب جنگنده‏هاي روسي حمل مي‏‎شود.
R-77 براي انهدام اهداف هوايي در ماوراي ديد (BVR) طراحي شده است و گزارش شده است كه بسيار بهتر و دقيق تر از موشك آمريكايي AIM-120 موسوم به آمرام (AMRAAM) مي‏باشد.

AMRAAM

AMRAAM مخفف Advanced Medium Range Air-to-Air Missile
BVR مخففBeyond Vision Range

موشكهاي R-77 اخيرن به تعداد فراوان در اختيار نيروي هوايي جمهوري خلق چين (PLAAF) قرار گرفته‏اند.
PLAAF مخفف People's Liberation Army Air Force

تحليل‏گر ارشد نظامي – ريچارد فيشر – يادآوري مي‏كند: «فروش R-77 به چين، يك نگراني بزرگ است.» وي اضافه مي‏كند: «موشكهاي آمريكايي آمرام، تنها مي‏توانند برتري هوايي اندكي را فراهم آورند. اين راهي كه با فروش R-77 ها رفته شده است، تنها مي‏تواند با جايگزيني موشكهاي بهتري، باعث ايجاد برتري هوايي مناسب شود و اين موشكهاي جديد بايد به متحدين ما فروخته شوند. مشكل عمدهء ديگري كه گزارش شده است، همكاري روسيه با چين در طراحي و توسعهء نوع دوربردتري از موشكهاي R-77 با موتور رمجت (ramjet) است كه تحت لواي قراردادي كه پيشتر با روسيه بسته شده بود، انجام مي‏‎شود.»
فيشر همچنين مي‏گويد: «اين بسيار براي دولت كلينتون احمقانه بود، زيرا به جاي آنكه موشكهاي AIM-120 (آمرام) را به تايوان بفروشند، آنها را در انبار نگهداري مي‎كردند. ما نياز به ذخيرهء تعداد زيادي موشك AIM-120 (آمرام) در تايوان داريم تا در موقع لزوم و براي نجات تايوان، توسط ايالات متحده به كار گرفته شوند. با اين حال، هنگامي كه نيروهاي ايالات متحده براي كمك به تايوان (در جنگ آتي با چين) وارد عمل مي‏‎شوند، با تعداد انبوه و زيادي از موشكهاي دفاع هوايي جديد نظير S-300 و R-77 روبه‏رو خواهند شد.»

دست‏يابي چين به تعداد بيشتري از موشكهاي مرگبار كروز
همچنين چين به تعدادي موشك بسيار مهلك كروز روسي از نوع  3M-82 Moskit دست يافته است. اين موشك در سازمان ناتو با كد رمز SS-N-22 Sunburn شناخته مي‎شود.

موشک ضدکشتي 3m-82 Moskit

موشك كروز 9000 پاوندي Sunburn با سرعتي بيش از 1500 مايل بر ساعت پرواز مي‏كند و به كلاهك هسته‏اي با قدرت تخريبي 10 برابر بمب هيروشيما مجهز است.
چين اخيرن دو موشك Sunburn را به طرف تايوان نشانه رفته و شبح ترسناك سايهء يك جنگ هسته‏اي را بر اين جزيره افكنده است.
تحليل‏گر ارشد پنتاگون – جك اسپنسر – اعتقاد دارد: «گسترش اين تسليحات، بسيار خطرناك است. اين موشكها تنها به يك دليل ساخته مي‎شوند: هدفگيري ناوهاي جنگي ايالات متحده كه مجهز به سپر دفاع ضدموشكي هستند. به قدر کافي گفتيم. چيني ها آنچه را مي خواهند روزي بدست خواهند آورد. (تايوان) چرا؟ زيرا من فکر مي کنم ما بايد در مورد هدفگيري ناوگان آمريکا با آنها بحث کنيم نه جزيرهء تايوان.»
وي افزود: «خواه ناخواه ما اين سوال خوبي است که بايد از آن دفاع کنيم. (مذاکره با چين) به احتمال زياد ما دو راه بيشتر نداريم: مذاکره يا وارد شدن در جنگي که دفاع از آن بسيار سخت خواهد بود.»

ريچارد فيشر اعتقاد دارد: «تايوان قدرت دفاعي بسيار اندکي در برابر موشکهاي مافوق صوت ضدکشتي Sunburn دارد و با اصابت اولين موشک و سوراخ شدن بدنهء اولين کشتي تايواني، جرقهء جنگي بسيار بزرگ زده خواهد شد. مسلسلهاي موسوم به Phalanx Gatling (نصب شده بر روي کشتي هاي تايواني) قادر به مقابله با Sunburn نيستند. رادار سيستم موشکي موسوم به AEGIS مي تواند مانع Sunburn شود اما اين سيستم بسيار گران قيمت است و دولت از فروش آن به تايوان واهمه دارد. (به واسطهء فشار چين) در غياب سيستم حفاظتي AEGIS، ايالات متحده وضعيت خوبي به هيچ وجه ندارد؛ ولي اين را نيز بايد در نظر داشت که بيرون کشيدن موشکهاي ضدکشتي Sunburn، جرقهء يک نبرد بسيار عظيم را خواهد زد.

+ نوشته شده در  86/02/30ساعت 11:29  توسط rahmang   |